Er staat iets ergs te gebeuren.
Nee hoor. Ik zal jou nooit iets ergs laten overkomen.
Niet mij.
Luister, jij bent mijn zoon, heb je dat begrepen?
Zeg het. - Ik ben jouw zoon.
Precies. Alles zal goedkomen.
Alles komt goed.
Hoeveel eitjes heb je gepakt?
Slechts drie. Ik dacht dat dat voldoende zou zijn.
Sorry als dit ongelegen komt. - Nee, het is goed.
Excuseer ons. - Tuurlijk.
Wat is er? Je ziet er...
Ik moet met je praten over iets.
Ik moet even langs huis gaan voor wat papieren. Zal ik lunch voor ons maken?
Hoe zou je dat vinden?
Ik heb een idee.
Zullen we 'n schommelwedstrijd houden? Jullie zijn dan de jury.
We zullen eerlijk zijn.
Dames eerst.
Niet te hoog gaan, dan ga je huilen.
Geen nagel breken. O, nee!
Kom op, lafaard.
Waar is dat voor? - Vieze aap.
Adam Duncan, stop daar onmiddellijk mee! Geen gespuug.
Kom daar van af.
Kom er af. Nu.
Adam?
Dus jij zegt dat die nachtmerries sowieso op deze leeftijd hadden kunnen beginnen?
Of gestart door verscheidene zaken...
school, stress, spanningen thuis.
Ja, nou, Paul is er van overtuigd dat Adams cellen zijn...
Bewaarde herinneringen uit z'n eerste leven?
Er is een vaak aangehaald experiment...
een rat was getraind om een doolhof te doorlopen...
toen vermoord, vermorzeld en laten opeten door een tweede rat.
De tweede rat, in hetzelfde doolhof voltooide 'm in recordtijd...
bewijzende dat geheugen doorleeft in de opgenomen cellen.
Het is eigenlijk erg fascinerend...
ook veel onzin, een broodje aap.
Dus het is niet onmogelijk dat hij iets herinnert?
Nee.
Godzijdank.
Ik maak me eigenlijk meer zorgen om Paul, die deze theorieën bedenkt.
Paul heeft 't gewoon moeilijk.
Het is goed.
Hij heeft zich hier nooit zo op z'n gemak gevoeld als jij, hè?
Nee.
Je denkt toch niet dat hij ooit probeert te vertrekken, toch?
Dat kan niet, Jessie.
Hier in niemandsland...
is het makkelijk om de gevolgen van wat we hebben gedaan te vergeten.
Maar als er ooit iemand achterkomt, zie je Adam misschien nooit meer.
Ik weet 't.
Ik kan er op vertrouwen dat je Paul intoomt?
Oké, nou, ik ga vast kijken of de zaal beschikbaar is.
Juist.
Sorry, ik heb net 't bericht gekregen.
Ze belden me op de middelbare school. Ze konden jou niet bereiken.
Ik was weg. Hoe is 't met Adam? - Prima hoor, Mrs Duncan.
Ik heb 'm laten wachten in mijn kantoor.
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen, maar...
zijn gedrag zet wat andere kinderen op afstand.
En hij had zichzelf ernstig kunnen bezeren.
Laten we naar hem toegaan, oké?
Is dat wijn in je adem?
Ik heb geluncht. - Met wie?
Waarom ben je boos?
Het was maar een lunch.
Ik wilde alleen maar met hem praten over Adam.
Wacht, waar gaan we heen?
Een second opinion halen.
Neem je me in de maling?
Zie je me lachen?
Wat die nachtmerries betreft... - u weet zeker dat het dat zijn?
Ik zie het bij veel van zijn leeftijdsgenoten.
Jaagt de stuipen op 't lijf bij ouders, maar de kinderen ontgroeien het.
En Adams recente veranderingen van gedrag, nou, hij is slecht uitgerust...
Nee, u kent 'm niet. Dit is iets anders.
Hij laat me niet met rust.
Wie? - Zachary.
Zachary?!
Wie is Zachary, Mr Duncan? Een jongen uit z'n klas?
Ik weet 't niet. Wie is Zachary, schatje?
De jongen die in m'n dromen leeft.
Praat tegen me, maatje. Zei die jongen dat hij Zachary heette?
Niet echt, ik weet 't gewoon.
En je hebt nooit z'n gezicht gezien?
Hij wil het niet laten zien...
maar ik weet 't vanwege z'n jas.
Wat voor jas?
Laat 'm gewoon antwoord geven.
Rood met witte mouwen.
Waar gaan we heen? Waar naartoe?
Waar gaat wie heen, Adam?
Adam? - Zachary.
En waar ben jij? - Waar we wonen.
Ik wil dit niet doen. Dit is gekkenwerk.
Volgens wie? Richard?
Er is iets dat hij ons niet vertelt, Jessie, ik voel 't.
Zoals hij ermee omgaat, zoals hij zo dicht bij ons blijft.
Hij geeft om ons. - Ik denk niet...
Zachary, waar ben je?
Vertel me over Zachary. - Hij kent helemaal geen Zachary.
Wat probeer je ons te vertellen, Adam? Zeg 't maar. Vertel op!
Genoeg zo. Ophouden. - Vertel ons wat je probeert te zeggen.
Als je het niet begrijpt, hoe denk je het dan te verslaan?
Ik wil het niet begrijpen. - Je bent dood!
Kijk uit, Paul!
Alles goed? Lieverd?
Is alles goed met 'm? - Ja.
Je bent in orde, het is goed.
Het spijt me.
Oké, knul, daar ga je. Je bent nu thuis, oké?
Je gaat gewoon slapen, oké?
Pap...
ben ik doodgegaan?
Natuurlijk niet.
Je bent hier bij ons geweest.
Ga maar slapen.
O mijn God, dat is het.
Hij herinnert zich z'n vorige leven in z'n dromen.
Kinderen zeggen dat soort dingen. - Een jongen? In de stad?
Jezus, het is mogelijk.
Als bepaalde genen van de gebruikte cel in de procedure...
bepaalde herinneringen hebben kunnen behouden...
Hij herinnert het zich niet. - Hoe weet je dat?
Omdat hij dat niet kan.
Lieverd, wakker worden. We zijn bij school.
Ik wil iedereen in je familie zien buitenshuis in de tekeningen, oké?
Neem er je tijd voor.
Veel kleuren.
En vergeet niet je naam er onder te zetten.
Mooi en groot. Ik wil ze in de klas ophangen.
Prachtig.
Je kan huisdieren in je tekeningen zetten. Honden en katten. Leef je uit.
Deze sub is vertaald door FB&F Crew exclusief voor www.nlondertitels.com
Hoi, Pat. - Hoi, Jessie.
Ik kwam even langs om te zien hoe het allemaal gaat.
Kom binnen.
Goed. Richard Wells was hier gisteren.
Hij kocht deze grote en deze drie kleintjes.
Dat is mooi.
Momentje, alsjeblieft. Hallo.
Ik denk ik bel even om te vragen hoe 't met Adam gaat.
Niet zo goed eerlijk gezegd. Hij had weer 'n nachtmerrie vannacht.
Paul slaagde er deze keer wel in om met hem te praten.
Ik vraag me af of we zijn vermogen om zich te uiten...
in die staat kunnen gebruiken in ons voordeel.
Ik weet 't niet. Wat zou dat vereisen?
Om te beginnen wil ik dat je hem weer hier brengt...
Ik weet niet of Paul dat wel goed zal vinden.
Maar je zou hem in toom houden..
Weet ik. Ik zal met 'm praten, oké? - Doe dat.
Ik moet gaan, Richard. Tot ziens.
Kom op, jongens, laten we gaan!
Kom op, lafaards! Watjes! Opschieten!
Ik doe 't! Jullie kunnen 't ook!
Zijn jullie ergens bang voor? Kom op!
Kom, schiet op! Jezus, zeg.
Kom op, ik doe 't! Jullie kunnen het!
Zijn jullie een stel baby's? Wil je je ba-ba? Schiet op!
Wie is daar?
O, nee.
Wees alsjeblieft in orde.
Raak dit alsjeblieft niet aan.
Jessie?
Ben je beneden?
Heb je me gehoord?
Gaat het? - Heb je honger?
Hoi, mam, pap.
Ja. Heb jij honger?
Hallo?
Nee, het spijt me, Tanya, dat is hij niet.
Rustig aan, Tanya.
Wacht even. Ik vraag 't hem.
Adam, Roy's moeder zegt dat hij nog niet van school is thuisgekomen.
Weet jij misschien waar hij is? - Nee.
Wacht, wacht.
Wat was je bij rivier vanmiddag aan het doen?
Gewoon spelen.
Met wie?
Dat mag ik niet zeggen.
Adam, kan je me antwoord geven?
Ga naar je kamer.
Nu!
Het spijt me, Tanya, hij weet het niet.
Ja, succes.
Je zei dat Richard zei om z'n vermogen van uiten te gebruiken om meer te weten te komen.
Bel 'm. We brengen Adam er morgen heen.
Hoe heet je school, Adam?
Kan je me de naam vertellen van de school?
Pius...
S- s-street.
Is het misschien Saint Pius?
Weet je zeker dat 't hem geen pijn zal doen?
Het is een licht kalmeringsmiddel. We porren maar wat...
om te zien wat we opgraven. Toch, Paul?
Adam...
is Zachary daar binnen?
In school?
Daar zijn ze allemaal.
Allemaal.
Weet je zeker dat je dit wilt doen?
Zachary.
Clark.
Kennen we deze naam? Zachary Clark?
Wie is Zachary Clark?
Ze denken dat ik hem ben.
Ben je dat ook?
Ben jij Zachary?
Wie ben jij?
Ze denken dat ik hem ben.
Nee! - Adam!
Adam? - Richard, maak hem los.
Het doet 'm pijn. - Adam? Wakker worden.
Heet! Heet! - Wakker worden, lieverd. Adam?
Godverdomme, doe iets! Adam?
Heet! Heet! - Adam, wakker worden.
Zachary?
Lieverd?
Papa?
Je bent veilig. Het is goed.
Waarom noemde je hem Zachary?
Geef antwoord, Richard.
Omdat hij niet op z'n eigen naam reageerde.
Dat is gelul! Ik wil de waarheid.
Je hebt me erin geluisd! - Het is goed.
Je moest mijn toestemming om hem te pushen, maar dat wilde je al. Waarom?
Paul, je bent volledig... - Stop met zeggen wat er mis met me is...
en vertel me wat er mis is met mijn zoon, verdomme!
Ik wou dat ik je kon helpen.
Adam verandert.
Hij gaat achteruit.
Soms lijkt het of er twee van hem zijn.
Hij is vernietigend. Hij probeerde zichzelf wat aan te doen.
De andere kinderen op school zijn bang van hem, Richard.
Er is iets dat je ons niet vertelt.
Er zijn momenten geweest dat ik je met hem heb zien praten...
en hij is in diezelfde staat nu, maar hij luistert naar jou, nietwaar?
Zit me niet te pushen, Richard. Adam is het enige waar ik om geef.
Ik ga naar de pers als ik niet snel antwoorden van je krijg, begrepen?
Begrijp je dat ik naar de pers ga?
Ik maak geen geintjes.
Ik zweer het je, ik vertel het de hele wereld wat je gedaan hebt.
Wat wij gedaan hebben, Paul. Wat wij gedaan hebben.
Misschien heb je gelijk. Misschien herinnert hij zich dingen.
Of misschien is het iets anders.
Waarom dan die naam, Zachary Clark, of de school?
Ik heb morgen vrij. Het is een paar uur rijden naar de stad.
Ik ga me er in verdiepen. - Nee, Paul, absoluut niet.
Als Richard er achter komt... - Gebeurt niet. Ik vertrek 's ochtends.
Ik ben pas 's middags terug. - Paul, nee.
Wacht even.
Nee! Nee!
Laat me los!
Mijn kindje!
Laat me los!
Nee! Mijn kindje!
Jessie, kan ik je spreken? Nu?
Ik heb 't je verteld.
Wat? Het betekent niet...
Jij zei dat hij nooit met die jongen kon opschieten.
De tweeling zeiden dat ze Roy zagen spelen bij het water...
dat hij stoer aan het doen was.
Ze zijn allemaal zeker dat hij erin is gevallen. Jij niet?
Ik ben nergens zeker van momenteel.
Ongeacht wat hij doet, hij blijft onze zoon.
Vind je dat nu troostgevend?
Waar heb je 't over?
Zou je willen dat we dit niet hadden gedaan?
Welterusten, schatje.
Mama houdt van je.
Je liet me schrikken.
Het is goed, mama.
Sorry, er is hier niets.
Weet u zeker dat dit de enige Saint Pius is?
De enige in deze stad.
Zoals ik al zei, ze zijn al een tijdje gesloten.
En oud-studenten dossiers? Zoals zoeken op naam?
Ik ben op zoek naar ene Zachary Clark.
Op naam kan even duren.
Ik kan wachten.
Enkele weken?
Hoi. - Ja?
Sorry dat ik u stoor. Mijn naam is Paul Duncan.
Ik weet dat het gek klinkt, maar ik ben hier wegens Zachary Clark.
Zegt die naam u iets?
Een klein kind, een jongen. - Nee, het spijt me.
En de vorige eigenaren? Hadden die kinderen?
Melinda.
Het spijt me.
Nee, er waren geen vorige eigenaren.
Mijn man en ik kochten dit huis zo'n zes jaar geleden...
toen het nog afgebrand was.
En hij is architect, dus hebben het herbouwd.
Dus het stond te koop? - Een paar jaar, ja.
Maar ik weet niets over vorige eigenaren.
Goed. - Het spijt me.
Sorry, dat ik... - Sorry dat ik u lastigval.
Sorry, de oppas...
we hebben inmiddels al 'n aantal oppassen gesproken, meestal per telefoon...
maar ik weet nog dat ik er een heb gesproken die zei...
dat ze voor de familie had gewerkt, die hier ooit hebben gewoond.
Ik denk dat ik haar contactinformatie nog heb, als...
Geweldig, dank u.
Cora Williams?
U kent mij niet, maar ik moet u spreken.
Het gaat over Zachary Clark.
Kom binnen.
U heeft geen berichten.
Verdomme!
Ik had gehoopt nooit meer die naam te hoeven horen.
Wat heeft hij gedaan?
Er waren incidenten op school.
Hij had geen vrienden, kwam altijd thuis met diverse schrammen.
Ze hebben hem ooit eens opgesloten in een leeg klaslokaal.
Een leraar vond hem, doodsbang en bibberend.
Maar dat was voordat hij tegengas begon te geven.
Vrij snel werden de kinderen verstandig en lieten ze hem met rust.
En toen was er de brand.
De brand bij Saint Pius?
Ze zijn er nooit achtergekomen hoe de brand is begonnen, maar ik wist 't.
En toen Zachary thuiskwam, heb ik 't hem gevraagd.
Hij glimlachte alleen maar naar me.
Ik zweer 't, toen ik in z'n ogen keek, zag ik niets anders dan kwaad erachter.
Ik hield m'n afstand.
Ik was bang voor waar hij nog meer toe in staat was...
al die verschrikkelijke gedachten die door m'n hoofd spookten.
We waren met z'n tweeën thuis die dag.
Hij zat in bad...
toen het ineens duidelijk voor me werd wat ik moest doen.
Hij heeft me nooit horen binnenkomen.
Ik probeerde het door te zetten.
Ik weer dat ik het probeerde, maar...
Ik kon het gewoon niet.
Ik kon 't niet.
Toen z'n moeder thuiskwam, zei Zachary er geen woord over.
Ben je hier?
Ik was de volgende dag thuis...
toen ik werd overvallen door een naar voorgevoel.
Ik rende er vlug heen.
Twee huizenblokken verder, kon ik de sirenes al horen.
Toen zag ik al die rook.
Ik snelde het huis binnen, verblind door de vlammen...
hopende dat ik niet te laat was.
Maar dat was je wel.
Het bleek dat z'n moeder toen al dood was.
Ik weet nog dat het stervenskoud was die dag.
Het was altijd koud in dat grote huis.
Adam?
Dus ze ging naar beneden naar de kelder om de boiler te controleren.
Ben je daar beneden?
En daar was hij...
wachtende op haar.
Dus u zegt dat Zachary zijn moeder heeft vermoord.
Hij gebruikte een hamer, die hij van de muur had gepakt.
En toen hij klaar was...
stak hij de boel in brand.
Toen ging hij naar boven om verder met spelen.
Daar hebben ze zijn lichaam gevonden.
Waar was zijn vader?
Die was als altijd in het ziekenhuis.
Het ziekenhuis, was hij een dokter?
Een baby-dokter, ja.
Hij leek alleen meer op een wetenschapper, vond ik.
Kom op.
Godverdomme!
Ben je thuis? Jessie? Neem alsjeblieft op als je er bent.
Ik moet je direct spreken. Het is belangrijk.
Bel me zodra je dit hoort. Ik hou van je.
Dat had je niet moeten openen, lieverd.
Je had die doos niet moeten aanraken.
Adam?
Ben ik dit?
Laat het me uitleggen.
Wat?!
Ik moet Richard Wells spreken.
Het spijt me, maar Dr. Wells is bij de Hazen begrafenis vandaag.
Waar is die begrafenis?
Niet bang zijn, lieverd. Het is goed.
Ik ben hier. Wees voorzichtig, goed?
Wat was dat?
Mama?
Waar ben je, Adam?
Adam kan nu niet buiten komen spelen, Mrs Duncan.
Wacht.
Wacht!
Laat het me uitleggen.
Je kon hem niet gebruiken, hè?
Zachary.
Je kon hem niet gebruiken.
Misschien kwam het niet in je op om het te proberen.
Nee, het kwam wel in me op.
Maar de brand vernietigde hem, hè?
Je had niets eens 'n levensvatbare cel.
Zijn genetica kon ik redden, maar 't was slechts 'n stukje van de kaart.
Ik heb gered wat ik kon, maar daarna...
Ik was zo dichtbij om de procedure te perfectioneren...
je kan je de hoeveelheid pijn niet indenken...
om deze kennis te hebben, deze macht...
en tevens weten dat er niets is wat je nog aan kan doen.
Maar je deed er toch wat aan, Richard.
Toen je eenmaal Adams cel had, kon je zijn fysieke karakteristieken...
conserveren en bepaalde genen manipuleren...
ongrijpbaar, zoals kennis, persoonlijkheid, zijn geheugen.
Ik heb gelijk, nietwaar? - Op één ding na.
Er was geen mogelijkheid om de resultaten te voorspellen.
Ik kon alleen maar wachten en hopen op een glimp van hem...
de loutere indicatie dat iets voortleeft.
Voortleeft?
Heb je enig idee wat je mijn zoon hebt aangedaan? Mijn gezin?
Juist jij van alle mensen zou moeten begrijpen...
dat we allebei hetzelfde wilden. Ik wilde hem gewoon terug.
Je hebt met menselijk leven geëxperimenteerd.
Jij ook. En je vrouw ook.
Nee, dat is nogal een groot verschil...
Is dat zo, Paul? Denk je dat je Pandora's Doos open kan maken...
en 'm vervolgens weer dicht kan doen?
We vertrouwden je, verdomme!
We konden het niet weten. Wat jij hebt gedaan, gaat verder...
Verder dan wat? Maatschappelijke standaarden?
Noem mij één medische vooruitgang dat dat niet doet.
Vertel me eens iets.
Als ik dit niet zou mogen doen, Paul, hoe kan het dan dat ik het wel kan?
Omdat je een wetenschapper bent.
Maar dit gaat niet over de wetenschap...
of evolutie... het is het overschrijden van principes...
jouw negeren van wat goed is en verkeerd.
En jij dan, Paul? Heb jij het ook overschreden?
Ik weet 't niet.
Misschien is dit m'n straf voor 't willen hebben van iets dat ik niet mocht hebben.
En als dat het geval is, zij het zo.
Maar geloof me als ik jou vertel, dat ik alles ga doen...
wat ik kan om mijn kind te redden...
en erop toezie dat jij gaat boeten voor wat je hebt gedaan.
Nee, dit is voorbij, begrepen?
We gaan naar de politie...
en dan gaan we een plaats zoeken, waar dan ook, waar hij geholpen kan worden.
Jij gaat nergens heen... - Dat dacht ik wel!
Dat was een experiment. Het experiment is mislukt.
We kunnen altijd afbreken en opnieuw proberen.
Afbreken?
Je hebt het over mijn zoon.
Onze zoon! Hij is de jouwe, omdat ik 'm jou heb gegeven.
Je blijft weg bij hem! Hoor je me?
Je blijft uit z'n buurt!
Je hebt geluk dat je 'm mocht hebben zolang als dat was.
Je had niets toen ik je vond.
Ik gaf je een kind, een huis, een baan.
Alles in je leven waar je waarde aan hecht, gaf ik je.
Weet je dat nog, jij...
ondankbaar, stuk vreten!
Waarom luisterde hij niet?
Ben je hier binnen?
Waar ben je, Adam?
Laat los. Laat die bijl los.
Adam.
Ja, papa?
Wie ben je?
Wie ben je nu?
Ik ben je zoon.
Kom op, Max, gooi maar. Gooi maar, kom op.
Gaat naar boven.
Oké, als jullie dat voor donderdag uitgewerkt hebben, is dat geweldig.
Mr Duncan, dat zal er mooi uitzien. - Geweldig.
Hoe gaat het? - Goed.
Deze gaan naar beneden.
Hoe vind je je nieuwe kamer?
Hij is nog niet klaar.
Hé, jongen, kijk... we weten dat het een grote verandering is.
Maar de doktoren waar je bij was...
zeggen allemaal dat deze verandering goed voor je kan zijn, oké?
Lieverd, je doet het zo goed.
En ik weet zeker...
in een nieuwe stad, met nieuwe vrienden...
ga je het nog beter doen.
Ik weet 't.
Mrs Duncan?
Kom eraan.
Ik heb drie dozen beneden...
en ze zijn allemaal gelabeld met 'Speelgoed.'
Zou je me een handje willen helpen ze uit te pakken?
Waar wil je deze hebben?
O, voorzichtig daarmee, die gaat naar beneden.
Hé, knul, ik dacht dat je...
Adam?
Ik dacht dat je naar beneden kwam.
Alles goed?
Je vertelt het me wel als er iets...
Er is niets, papa. Alles is goed met me.
Geloof me maar.
Dit gaat geweldig voor ons worden.
Het is een plek waar we overnieuw kunnen beginnen.
Vertaling: FB&F Crew www.nlondertitels.com
Split en resync door Dr_IT.